Firmy AI masowo skupują używane i rzadkie książki, rozcinają je hydraulicznymi maszynami, skanują strony i wykorzystują do trenowania modeli. Praktyka budzi poważne obawy etyczne i kulturowe, bo niektóre tytuły istnieją w nielicznych egzemplarzach.
Wyobraź sobie bibliotekę przyszłości: modele językowe, które rozumieją niuanse prozy sprzed stuleci, chłoną rzadkie rękopisy i uczą się języka z najgłębszych zakamarków ludzkiej myśli. Brzmi pięknie, prawda? Firmy AI właśnie po to masowo skupują używane i rzadkie książki, rozcinają je hydraulicznymi maszynami, skanują strony i wrzucają do treningowego młyna.
Tylko że część tych tomów istnieje w zaledwie kilku egzemplarzach na świecie, a po przejściu przez maszynę nie istnieje już w żadnym. Warto zapytać: czy budowanie inteligentnych systemów kosztem nieodwracalnego niszczenia dziedzictwa kulturowego to naprawdę postęp, czy tylko bardzo kosztowny skrót?
To streszczenie zostało przygotowane przy pomocy narzędzi AI na podstawie źródła. Pełną treść znajdziesz w oryginalnym artykule.
Co o tym myślisz?
Zaloguj się, aby dołączyć do dyskusji.
Zaloguj się do dzis.ai
Komentuj, zachowaj swoją passę, dołącz do dyskusji.
G Kontynuuj z Google